Bakker Jan
Ook als luisterverhaal te beluisteren
De bakker van het mooie dorpje Vandalen staat bekend om zijn vriendelijke lach. Altijd heeft hij een goed woord voor de ander over. Elke morgen staat hij vroeg op om naar de bakkerij te gaan en daar bakt hij al vele jaren heerlijke broden, koekjes en andere specerijen. Voor de kinderen van zijn klanten bakt hij elke morgen een speciaal broodje in de vorm van een beertje, of vogeltje. In de loop van de jaren heeft bakker Jan al tientallen verschillende vormen broodjes voor hen gebakken. De kleintjes zijn er gek op.
Jan is best te vrede, maar toch voelt hij weleens een onrustig gevoel in hem boven borrelen. Hij heeft een enorme drang naar avontuur, maar in zijn eentje ziet hij dat niet zitten. Dikwijls hoopt hij dat hij nog eens iemand zou tegenkomen die, net als hij, die drang heeft om nieuwe dingen te ontdekken. Aan de andere kant, wat gebeurt er dan met zijn bakkerij? De bakkerij is hem dierbaar, maar hij heeft nog niemand gevonden die hem zou willen opvolgen.
Vandaag is het zondag en op zondag is de bakkerij gesloten. Jan is zoals gewoonlijk al heel vroeg wakker en besluit om eens een heerlijke wandeling te maken. In het park is het, buiten een enkele sporter, nog heerlijk rustig. Jan geniet van het opwindende geluid van de fluitende vogels en het geritsel van de bladeren. Even verderop ziet hij een wel heel bijzondere boom. Gek die is mij nog nooit opgevallen, denkt hij. Aan de voet van de boom staat een jonge man met een vreemde hoed en een avontuurlijke glimlach. De man groet Jan vriendelijk en stelt zich voor: ‘Hallo, mijn naam is Anders. Zou jij met mij een avontuur willen beleven,’ vraagt hij?
Jan kijkt hem verbaast aan en weet niet zo goed wat hij daarop moet antwoorden.
‘Kijk, zie je deze boom,’ gaat Anders verder. ‘Dit is volgens mij niet zomaar een boom, nee deze is wel heel bijzonder.’
Jan besluit het spelletje mee te spelen en antwoordt: ‘Dat is hij zeker, wie weet welke geheimen hij ons kan verhullen.’
‘Wat denk je, zullen we die samen gaan ontdekken,’ antwoordt Anders.
Het enthousiasme van Anders werkt aanstekelijk en voordat Jan er erg in heeft gaat hij erin op en wordt hij net zo enthousiast als zijn nieuwe vriend.
De boom wordt van alle kanten bekeken en beklopt. De takken worden opzij geduwd. Wie weet misschien hebben zij wel iets voor hen te verbergen.
Maar dan gaat de boom ineens zachtjes heen en weer wiegen en opent er zich plotseling een geheime deur. Anders en Jan stappen naar binnen en zien een enorme ondergrondse tunnel die hen dieper de aarde in kan leiden. Nog even kijken ze elkaar aarzelend aan, maar ze zijn beiden nieuwsgierig genoeg om het avontuur aan te gaan. Samen wandelen ze de tunnel in die hen steeds dieper en dieper de ondergrondse wereld invoert.
Wat zij onderweg tegen komen overschat hun stoutste dromen. Zo prachtig, er zijn geen woorden voor, zo mooi. Ze worden door de dieren, die zij tegenkomen hartelijk begroet en dan komen ze bij een schitterend beekje met het helderste water dat ze ooit hebben gezien.
Aan het eind van de tunnel bevindt zich een grote open vlakte met kleurrijke rotsen. Ze zijn bezaaid met de mooiste edelstenen. Nog nooit hadden beiden zoiets moois gezien. Anders en Jan gaan op een laag rotsblok zitten en dan ontdekken ze even verderop een gigantische schatkist met prachtige voorwerpen, die zij bewonderen.
Na een tijdje kijken ze elkaar zwijgend aan.
‘Anders, waar denk jij aan,’ vraagt Jan zacht.
‘Ik vraag me af wat we moeten doen?’
‘Ik ook. Moeten we dit met de wereld delen of….?’
‘Weet je Jan, ik ben bang dat er mensen zullen zijn die van al dit moois hier misbruik zullen maken. Dus ik weet het niet. Misschien moeten we dit avontuur voor onszelf houden en de boel hier niet verstoren. Ten slotte is het ons avontuur.’
‘Je hebt gelijk, daar dacht ik ook aan. Ik ben eigenlijk best wel te vrede, buiten dan dat ik af en toe best er wel eens op uit wil om nieuwe dingen te ontdekken. In mijn geval is dat best moeilijk, ik wil immers ook de bakkerij niet verkopen.’
‘Wat als ik je nou help met de bakkerij, dan kunnen we er elk jaar voor een paar weken samen op uitgaan.’
‘Anders, meen je dat. Zou je dat willen doen?’
‘Ja, dat lijkt me best gezellig. Ik ga veel liever met jou op avontuur, dan dat ik dat elke keer alleen moet doen.
Jan leerde Anders alle kneepjes van het vak en de bakkerij is er alleen maar gezelliger op geworden. Ieder jaar gaan de vrienden een paar weken op ontdekkingsreis en als ze dan weer thuis zijn, delen zij hun verhalen met de klanten. Ze komen dan thuis met prachtige voorwerpen die in een hoek van de winkel worden uitgestald. En weet je, stiekem hebben ze er ook een paar schatten uit de ondergrondse grot bij geplaatst. De klanten bewonderen al die schatten en een enkele keer vraagt er één waar die speciale voorwerpen, die zij uit de grot hebben meegenomen, vandaan komen. Maar dat blijft een geheim tussen Jan en Anders. De kleintjes komen nu niet meer alleen voor die speciale broodjes van Jan, maar ook om die mooie schatten van beide bakkers te bewonderen.
Weet je het is niet altijd nodig om je bevindingen te delen. Soms is het veel verstandiger om ze ongeschonden te laten en de natuur zijn waarde te laten behouden. Uiteindelijk heeft iedereen daar veel meer baat bij dan dat al dat moois wordt geroofd.
